Dlatego w tym roku bardzo ucieszyła mnie wypowiedź Wima Wendersa, przewodniczącego Jury sekcji konkursowej Berlinale, który zapytany o stanowisko wobec konfliktu Izrael/Gaza powiedział: Powinniśmy trzymać się z dala od polityki. Jesli będziemy robić filmy o polityce to będziemy zachowywać się jak politycy. My jesteśmy przeciwwagą dla polityki. My jesteśmy dla ludzi a nie dla polityków. Wielu kinomanów odwiedzających Berlinale czuło narzucone festiwalowi brzemię polityczne. Na przykład w tym roku otwarcie uświetniły stojące na czerwonym dywanie statystki trzymające plansze przeciw wojnie w Iranie. W zeszłym roku natomiast aktorzy protestowali przeciw partii AFD.
Festiwal jest finansowany ze środków publicznych.Jednak publiczne finansowanie kultury nigdy nie jest całkowicie neutralne, lecz stanowi element państwowej polityki kulturalnej i samoświadomości społecznej.
https://taz.de/Debatte-um-Wim-Wenders-Aussage/!6154798/
Tak wiec niemieckie instytucje finansujące festiwal filmowy Berlinale, ale także wystawę berlinale domagają się politycznego charakteru imprez. Moim zdaniem Niemcy narzucając polityczny charakter wydarzeń, podcinają sztukę. Wenders nie musiał wypowiadać się na temat ludobójstwa w Gazie, gdyż Niemcy oficjalnie wspierają Izrael. Niestety wielu dziennikarzy a także aktorów , próbowało wymusić na Wendersie i jurorach polityczne stanowisko. Z pomocą przyszła brytyjska szefowa Berlinale Tricia Tuttle, wydając oświadczenie w obronie filmowców i aktorów.
Artyści mogą swobodnie korzystać z prawa do wolności słowa w dowolny sposób. Nie należy oczekiwać od artystów, że będą komentować wszystkie szersze debaty na temat wcześniejszych lub obecnych praktyk festiwalu, nad którymi nie mają kontroli. Nie należy też oczekiwać, że będą wypowiadać się na każdy poruszany temat polityczny, chyba że sami tego chcą.
Niestety niektórzy specjalnie wyszkoleni dziennikarze, kuratorzy, dyrektorzy niczym politycy wałkują tematy polityczne do sztuki. Trzeba dużej odwagi by umieć zachować neutralność i przeciwstawić się narzuconym przez establiszment tematom. W 2025 roku dyrektorka artystyczna Berlinale została Tricia Tuttle. Jej kadencja może poszczycić się znakomitym wyborem prezentowanych filmów.
Nagrody 76. Berlinale były trafione.
Złotego Niedźwiedzia na 76. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie otrzymał niemiecki reżyser, urodzony w rodzinie tureckich emigrantów za film Gelbe Briefe.
Zwycięski dramat Çataka opowiada historię dwójki tureckich artystów teatralnych, którzy tracą pracę z powodu prześladowań politycznych ze strony autorytarnego rządu. Akcja filmu rozgrywa się w Ankarze i Stambule, ale film w całości został nakręcony w Niemczech.
Podczas ceremonii wręczenia nagród przewodniczący jury Wim Wenders pochwalił Gelbe Briefe jako dramat ukazujący język totalitaryzmu.
Srebrny Niedźwiedź – Nagroda Jury: Kurtuluş Emina Alper
Film tureckiego reżysera opisuje spór o kilka mało obiecujących pól uprawnych w pobliżu odległej osady w górach Turcji.
Srebrny Niedźwiedź – Nagroda Jury: Queen at See Lance'a Hammer
Film rozprawia się z dylematem odpowiedzialności za cierpiąca na demencje matkę.
Srebrny Niedźwiedź dla najlepszego reżysera: Grant Gee za Everybody Digs Bill Evans
Film opowiada historię Billa Evansa, jednego z najbardziej wpływowych i utalentowanych postaci w historii muzyki XX wieku.
Srebrny Niedźwiedź dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej: Sandra Hüller za Rose
Prawdziwa i zawiła historia oszusta,(kobiety przebranej za mężczyznę) który okradł ziemię i jej mieszkańców i oszukał całą wioskę.
Srebrny Niedźwiedź dla najlepszej aktorki drugoplanowej: Anna Calder-Marshall i Tom Courtenay za Queen at See
Srebrny Niedźwiedź za najlepszy scenariusz: Geneviève Dulude-de Celles za Nina Roza
Na zlecenie kolekcjonera sztuki Mihail bada prace ośmioletniej dziewczynki z bułgarskiej wioski.
Srebrny Niedźwiedź za wybitny wkład artystyczny: Anna Fitch i Banker White za Yo (Love is a Rebellious Bird)
Opowieść o przyjaźni pomiędzy 24. i 73. letnimi kobietami.
Najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny: If Pigeons Turned to Gold Pepy Lubojacki
Nagroda GWFF za najlepszy debiut fabularny: The Siege Chronicels Abdallaha Alkhatib
Alexandra Holownia
