cinema.pl Wywiady

sobota, 02 grudzień 2017 14:33

Trudna forma teatralna

Napisane przez 
Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Opublikuj na FacebookOpublikuj na Google BookmarksOpublikuj na Twitter

Kilka dni temu w Toruniu zakonczyły się 32. Toruńskie Spotkania Teatrów Jednego Aktora. Nagrodę dziennikarzy otrzymała Iga Jambor-Skupniewicz a NAgrodę ZASP Aleksandra Lis, z która mieliśmy okazje porozmawiać.

 

Trudna forma teatralnaJutro będzie za późno - Wiera Gran, a właściwie Weronika Grynberg, była polską piosenkarką, aktorką kabaretową i filmową. Jej kariera zaczęła się przypadkowo.  Śpiewającą  za kulisami  kabaretu Paradis w Warszawie Wierę usłyszeli koledzy muzycy i namówili ją do występów przed szeroką widownią. Szybko zdobyła przychylność zarówno widzów, jak i prasy – według jednej z recenzji z 1936 r. Gran była „jedną z większych atrakcji Paradisu”. Piękna artystka, obdarzona orientalnymi rysami i matowym kontraltem wykonywała w warszawskich kabaretach piosenki o miłości, których do wybuchu wojny nagrała aż 60 (na 28 płytach). Od wiosny 1942 r. śpiewała w Café Sztuka w warszawskim getcie. Do końca życia odpierała zarzuty, że wyjście z getta okupiła kolaboracją z gestapo. Pragnienie oczyszczenia się z pomówień przybrało u niej formę obsesji.

Los pieśniarki wciąż fascynuje twórców. Sztuka Wiesławy Sujkowskiej (reż. Agnieszka Płoszajska, w roli Wiery Gran Aleksandra Lis) opowiada o artystce już na skraju życia, która robi remanent z tego, co przyszło jej przeżyć. Ale nie jest to smutna opowieść zgorzkniałej kobiety, której się „nie poszczęściło”. Tekst, często oparty na nagranych wspomnieniach samej Wiery, to znakomite, czasem dowcipne, czasem złośliwe i ironiczne refleksje nad życiem, nad światem, nad wartościami, którym jesteśmy wierni. A wszystko przeplatane niezapomnianymi przebojami Wiery. Niezwykły spektakl wywołujący uśmiech zadumy.

Scenariusz: Wiesława Sujkowska
Reżyseria: Agnieszka Płoszajska
Aranżacje muzyczne: Jędrzej Rochecki
Scenografia i kostiumy: Ewelina Miąsik
Inspicjent: Bartosz Adamski
Obsada: Aleksandra Lis

Ole zapytaliśmy o emocje, które towarzyszyły pryzy tworzeniu tego spektaklu.

Historia opowiada artystki, która tworzyła w trudnym okresie. Czy warto opowiadać o ludziach z przeszłości? Jak wyglądały przygotowania?

A czy coś zaskoczyło artyskę przy przygtowanaich?

Spektakl był pokazywany podczas kolejnej edycji TSTJA. Co artystka myśli o tego rodzaju festiwalach?


"Satana” Marcina Bortkiewicza w reżyserii Stanisława Ottona Miedziewskiego na podstawie „Doktora Faustusa” Tomasza Manna to opowieść o rzeczywistościTrudna forma teatralnanadprzyrodzonej, o obecności zła w świecie i jego destrukcyjnym działaniu na człowieka. Premierę miała w …2000 roku i była wielokrotnie nagradzana w kraju i za granicą, m.in. w Mołdawii, na Ukrainie oraz trzykrotnie w Niemczech.”

Ten uznany już nie tylko w Polsce, ale i na świecie aktor-monodramista w „Satanie” wciela się w postać Serenusa Zeitbloma, który opowiada o życiu swojego przyjaciela z czasów studenckich, genialnego muzyka Adriana Leverkühna, który podobnie jak Faust Goethego podpisał pakt z diabłem. Z powieści Manna uznawanej przez badaczy za metaforę historii Niemiec, Marcina Bortkiewicza zainteresował przede wszystkim motyw sprzeczności związanych z twórczością oraz koszty, jakie musiał ponieść główny bohater, aby stworzyć dzieło nieśmiertelne. W jego interpretacji „Doktor Faustus” staje się uniwersalną metaforą wyborów, z jakimi musi się zmierzyć twórca, żeby sprostać swojemu powołaniu. Przedstawienie zostało uhonorowane ponad 15 ogólnopolskimi i międzynarodowymi nagrodami, m.in. w Edynburgu, Kilonii, Kiszyniowie, Kijowie i Warszawie.

Marcin Bortkiewicz. Absolwent polonistyki Uniwersytetu Gdańskiego oraz Mistrzowskiej Szkoły Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy, wielokrotnie nagradzany w Polsce i zagranicą aktor-monodramista oraz reżyser Teatru Rondo ze Słupska.



Stanisław Otto Miedziewski. Ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną i Filmową na Wydziale Reżyserii w Łodzi. Przez kilka sezonów pracował w Teatrze Miejskim w Toruniu, gdzie współpracował z Markiem Okopińskim. Odbył staż w teatrze Berliner Ansamble Bertolta Brechta. Prowadził warsztaty teatralne w Art Centro w Cambridge, Francji, Rosji i Danii.

Nagrody i wyróżnienia za spektakl SATANA
1. Grand Prix na OTS „Czy to jest kochanie” Elbląg 2000
2. Nagroda za reżyserię Elbląg 2000
3. Nagroda Jury na OSTN Ostrów Wlkp. 2000
4. Grand Prix OSATJA Zgorzelec 2000
5. Grand Prix na OFTiKS Gdańsk 2000
6. Nagroda Jury Ekumenicznego im. Jana Pawła II na OFTiKS Gdańsk 2000
7. Nagroda Publiczności na OFTiKS Gdańsk 2000
8. Nagroda – bilet do Edynburga na OFTiKS Gdańsk 2000
9. Złoty IQN – I miejsce na Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Jednego Aktora Kiszyniów 2001 (Mołdawia)
10. Grand Prix na Ogólnopolskim Festiwalu Małych Form Teatralnych Warszawa 2001
11. III miejsce na Międzynarodowym Festiwalu Monodramów Kilonia 2003 (Niemcy)
12. Nagroda dla najlepszego aktora na Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Jednego Aktora Kijów 2003 (Ukraina)
13. I Nagroda na Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Jednego Aktora – INTEGRA Hannower 2004 (Niemcy)
14. Nagroda Dyrektorów Międzynarodowych Festiwali Monodramów na MFTJA – INTEGRA Hannower 2004 (Niemcy)

Czytany 58 razy Ostatnio zmieniany piątek, 08 grudzień 2017 12:42

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy Odśwież

Reklama

Pies.tv

Orgy