cinema.pl Artykuły

poniedziałek, 09 październik 2017 20:23

Lameralna, prosta, wzruszająca historia, skupiona na głównej bohaterce

Napisane przez 
Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Opublikuj na FacebookOpublikuj na Google BookmarksOpublikuj na Twitter

„Dzikie róże” to historia kobiety, która musi dokonać bardzo trudnego wyboru życiowego. Jej sytuację dodatkowo komplikuje to, że żyje w małym, prowincjonalnym miasteczku, w którym bardzo trudno jest coś ukryć, a bardzo łatwo zostać osądzonym.



Główna bohaterka Ewa (w tej roli Marta Nieradkiewicz) zmaga się z ogromnym poczuciem samotności. Jej życie wypełnia zajmowanie się domem i dwójką dzieci, a także czekanie na męża (Michał Żurawski), który pracując w Norwegii rzadko przyjeżdża do domu.
Młoda kobieta, chcąc znowu poczuć się kochaną i adorowaną, wplątuje się w romans z nastolatkiem. Niestety za tą chwilę „zapomnienia” przyjdzie zapłacić jej wysoką cenę.

Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej gdy wraca mąż. Podejrzenia, plotki i oskarżenia będą przeplatać się z inną tragedią – na plantacji dzikich róż, gdzie pracuje kobieta zaginie jej 2 letni synek Jasio. Czy chłopiec się odnajdzie? Czy ta rodzina ma szansę przetrwać? I wreszcie, czy Ewa pogodzi rolę walczącej o małżeństwo kobiety z rolą matki, która zdecydowała się porzucić własne dziecko?
Przejmujący obraz ukazujący rolę kobiety w społeczeństwie i rodzinie. Rzeczywistość która wywołuje smutek, ale i daje nadzieję. 

KRYTYCY O FILMIE

Jedna z najbardziej utalentowanych reżyserek swojego pokolenia pokazała znakomity film o kobiecym – i głęboko ludzkim - przebudzeniu, wyjściu poza fasadę (religii, rodziny, macierzyństwa) i przekroczeniu odgrywanych ról, w które wtłaczają nas inni i w które wtłaczamy siebie samych.
Paweł T. Felis "Gazeta Wyborcza"

Wreszcie jest! Najlepsza z dotychczasowych premier festiwalowych [42. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych] to "Dzikie róże" Anny Jadowskiej. Nowy film autorki "Z miłości" daje rzadkie w kinie polskim poczucie, że reżyser robi krok w nieznane, w przyszłość.
Tadeusz Sobolewski, „Gazeta Wyborcza”

Reżyserka potrafi opowiadać o stanach uczuciowego wypalenia, najróżniejszych okresach bezdecyzyjnych oraz środowiskach, które budują wokół bohaterów niewidzialne mury. Ten motyw powraca w jej twórczości jak bumerang.
Michał Walkiewicz, Filmweb

"Dzikie róże" to film, o którym już wkrótce może zrobić się w Polsce bardzo głośno. (…) Okazują się rozkładającą widza na łopatki próbą zdefiniowania istoty kobiecości. Bez nadęcia, manipulowania widzem. Jadowska pokazuje przy tym istotę macierzyństwa i jego paradoksy, a także społeczne oczekiwania wobec matek. Jej film stanowić może więc idealny początek do rozmowy na temat sytuacji kobiet w Polsce.
Dominik Jedliński, Onet

Reżyserka od pierwszych minut udowadnia, że ważniejsze od pytania co opowiadam jest jak opowiadam. Rezultatem jest jeden z najlepszych polskich filmów 2017 roku (…). "Dzikie róże" stanowią ewenement na gruncie kina polskiego ostatnich lat. Dawno nie było w naszej kinematografii tak wiarygodnych portretów psychologicznych. Twórcom, w szczególności reżyserce i odtwórczyni głównej roli, należą się brawa.
Jakub Izdebski, Interia

„Dzikie róże” są prawdziwym, uniwersalnym oraz przepełnionym emocjami filmem, który wdziera się głęboko w człowieka oraz boli. Ale oczyszczenie bez tego bólu nie byłoby możliwe.
Krzysztof Połaski, „Telemagazyn”

„Dzikie róże” to fascynująca opowieść o zwykłej kobiecie - ofierze środowiskowej i rodzinnej presji, która toruje sobie drogę do niezależności. Jest w tym filmie kawał współczesnej Polski zobaczony z innej, świeżej perspektywy. Z perspektywy kobiet po prostu.
Małgorzata Sadowska, Nowe Horyzonty

„Dzikie róże” są ważnym i cennym filmem nie tylko z powodu bardzo trafnego ujęcia polskiej wsi, ale przede wszystkim z tego względu, że jest niezwykle głębokim, empatycznym, a przy tym niejednoznacznym i złożonym portretem kobiety. (…)„Dzikie róże” to film znakomicie zrealizowany, wielowymiarowy, głęboki i, wydaje się, absolutnie przełomowy na polskim gruncie – jestem pewien, że wywoła dyskusję na temat roli kobiet i ich praw w naszym kraju.
Michał Piepiórka, Bliżej Ekranu

Jeśli szukacie powodów dlaczego Marta Nieradkiewicz jest aktualnie najlepszą polską aktorką młodego pokolenia, to ten film dostarcza ich co niemiara.
Maciej Stasierski, Watching Closely

TWÓRCY:
REŻYSERIA I SCENARIUSZ Anna Jadowska

ZDJĘCIA Małgorzata Szyłak
SCENOGRAFIA Anna Anosowicz
KOSTIUMY Marta Ostrowicz

CHARAKTERYZACJA Aleksandra Dutkiewicz
MONTAŻ Anna Mass

MUZYKA: Agnieszka Stulgińska
DŹWIĘK Agata Chodyra
PRODUCENT Izabela Igel, Roman Jarosz

PRODUKCJA Alter Ego Pictures, Canal + (koprodukcja)

OBSADA:
Marta Nieradkiewicz - Ewa
Michał Żurawski - Andrzej, mąż Ewy
Halina Rasiakówna - matka Ewy
Konrad Skolimowski – Marcel
Natalia Bartnik - Marysia
Dominik i Daniel Wesling - Jaś
Dominika Biernat - Basia
Bartłomiej Firlet - Grzesiek
Matylda Paszczenko - matka Marcela
Katarzyna Skarżanka - kobieta w samochodzie

SCENARIUSZ I REŻYSERIA

Anna Jadowska – urodzona w 1973 roku polska scenarzystka i reżyserka, studiowała reżyserię w Szkole Filmowej w Łodzi i Szkole Wajdy. Brała też udział w międzynarodowych warsztatach filmowych Ex Oriente i EAVE. W której dorobku znajdują telewizyjne i kinowe filmy dokumentalne i fabularne. Jej debiutem był film „Dotknij mnie” (2003), nagrodzony m. in. Nagrodą Główną w Konkursie Kina Niezależnego na Festiwalu Filmowym w Gdyni i Złotą Kaczką dla najlepszego filmu offowego.
Następnie wyreżyserowała obraz „Teraz ja” (2004), również nagrodzony na Festiwalu Filmowym w Gdyni, za debiut reżyserski w Konkursie głównym i, również za reżyserię, na targach filmowych CentEast, organizowanych w ramach Warszawskiego Festiwalu Filmowego. Ostatni dokument Jadowskiej, „Trzy kobiety” (2013) wygrał nagrodę Magic Hour Award na Planete + Doc Film Festival w Warszawie.

Wybrana filmografia:
2017 „Dzikie róże” – scenariusz i reżyseria
2013 „Trzy kobiety” – scenariusz i reżyseria
2011 „Z miłości” – scenariusz i reżyseria
2009 „Generał” – scenariusz i reżyseria
2004 „Teraz ja” – scenariusz i reżyseria
2003 „Dotknij mnie” – scenariusz i reżyseria (współautorstwo: Ewa Stankiewicz)

Czytany 55 razy Ostatnio zmieniany poniedziałek, 09 październik 2017 20:36

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy Odśwież

Reklama

Pies.tv

Orgy